31. Białe Kłamstwa R2

     Poprzedni rozdział

OMG! To był ten dzień! Dzisiaj jest dzień kiedy zacznę pracę w SME! NIE MOGŁAM SIĘ USPOKOIĆ! Obudziłam się 30 minut wcześniej i leżałam na kanapie...Usłyszałam dźwięk otwieranych drzwi.MaeRi wyszła z pokoju w pidżamie.
-Obudziłaś się ahhhhhh...wcześnie-powiedziała i ziewnęła.
-Oczywiście! Dzisiaj jest ten dzień!-Uśmiechnęłam się i podskoczyłam. MaeRi tylko uśmiechnęła się i poszła do kuchni.
-Nie mamy już mleka!-krzyknęła.
-Kupię po pracy!-krzyknęłam. Przyszła ze szklanką wody.
-Przyjdziesz do domu późno?
-Nie wiem, to jest mój pierwszy dzień, więc może będę w domu wcześnie, a ty?
-Najpierw pójdę do szkoły mojego brata, a następnie idę do sklepu.
-Jeśli będę miała czas później wpadnę potrenować z Shake-uśmiechnęłam się i spojrzałam na zegarek.
-Kiedy wychodzisz?
-Nie mam pojęcia, po prostu powiedział, że mam przyjść dzisiaj, ale nie podał szczegółowej godziny..
-Czy ty w ogóle wiesz, jak dostać się do SME?-MaeRi skrzyżowała swoje chude ramiona.
-Huh...fan...pamiętasz?- wskazałam palcem na siebie. Zaśmiała się uroczo.
-Wyglądam dobrze?-zmierzyła mnie wzrokiem od stóp do głów.
-Tak. Prosto, ale uroczo.
-Dobrze. Nie chce się stroić i wyglądać głupio.
-Tak. Wiem. I nadal utrzymujesz ten chłopięcy wygląd.
-W ten sposób...nikt nie będzie podejrzewać, że lubię Minho.
-Jak to?
-Jeśli będę chłopczycą będą myśleć, że nie interesuję się nimi tylko dziewczynami.
-Myślałam, że chcesz żeby Minho i inni ciebie zauważyli..?
-No, tak., Ale .. Wiesz, jaka jestem. Nieśmiała wobec osoby, którą lubisz. Pamiętasz tego ostatniego? Lubiłam go tak bardzo, ale nie mogłam nawet porozmawiać z nim poprawnie.  Rozmawialiśmy ze sobą, ale i tak byłam ostrożna żeby się nie dowiedział co czuję do niego...-skinęła głową.To ja. Mogę ukryć mój dziewczęcy urok. Miałam na sobie niebieską bluzę, dżinsy,czarna torba JanSport i buty. Włosy związałam w kitka.
-Ale wiesz, że nie będziesz w stanie ukryć tego, gdy będziesz z nimi twarzą w twarz?
-Wiem. Myślę, że mi się uda. Jestem całkiem dobra w kłamaniu.
-Jesteś brzydką kłamczuchą-zażartowała.
Pobiegła do łazienki. Była już dziewiąta. Może powinnam pójść? Wstałam i ruszyłam do drzwi.
Pojechałam autobusem do SME.

-Wow! Ale wielki!-powiedziałam w myślach, gdy wchodziłam przez szklane drzwi.
-Przepraszam, dzieciaku, ale nie wpuszczamy tutaj fanów-powiedział strażnik próbujący mnie przegonić.
-Oh. Ja tylko szukam pana _____- powiedziałam i pokazałam strażnikowi wizytówkę.
-Oh, dobrze. Jest on na 5 piętrze. Pokój 143-powiedział i odszedł.
Poszłam do windy i nacisnęłam 5 guzik.
Gdy wysiadłam zobaczyłam tą twarz...To Amber z f(x)!! Boże!! OMG! Spazz! Spazz! Nie mogłam nagle zacząć się wydzierać przed nią. Starałam zachowywać się normalnie. Przeszłam koło niej, a ona przypadkowo uderzyła mnie ramieniem.
-Omo!Przepraszam.-powiedziała swoim głębokim głosem. Spojrzała na mnie. Chyba uwierzyła że jestem chłopczycą.
-Co tutaj robisz?-zapytała.
-Oh...Jestem t-tu dla pana __.
-Oh rozumiem. Miło było cię poznać.- poklepała mnie po ramieniu i odszedła. OGAD!! AMBER dotknęła mojego ramienia! ONA  dotknęła mnie~! Uspokiłam się gdy zobaczyłam pokój oznaczony 143. Zapukałam trzykrotnie, a inny znajomy człowiek otworzył drzwi... Eunhyuk... z Super Junior!!! Nie mogłam ukryć mojego zdziwienia, ale nadal starałam się być spokojna. On jest taki przystojny! I jego blond włosy!
-O to ty!-Pan ____ powiedział i wstał z fotela. Wtedy właśnie zauważyłam, że prawie wszyscy członkowie Super Junior są tutaj! A mianowicie: Donghae, Leeteuk, Sungmin i Ryeowook. Święty Boże! Ryeowook!!! Był moim Ultimate w SuJu! Sprawiłam wrażenie, że ich nie zauważyłam.
-Dobrze, że tu jesteś! Jestem pewien, że znasz ich.-powiedział i wskazał na chłopców Suju. Skinęłam głową i ukłoniłam się.
-Anyyeong ~!-powitali mnie. Ryeowook pomachał mi dwoma rękoma. Jaki uroczy!!!
-Dzisiaj zapoznasz się z budynkiem, to może przyjdź o pierwszej i będzie przydzielony ci zespół.-Uśmiechnął się.Ukłoniłam się i podziękowałam mu, a następnie wyszłam. Odrazu pobiegłam do najbliższej łazienki.
Widziałam moich dwóch biasów!!! AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH! Niech ktoś mnie trzyma!