38. Poszukiwania R9

                  *Luhan*

-Kiedy ona wróci?!Jest już po dwudziestej drugiej!-mówił zdenerwowany Kris.
-Gdybyś go nie zapraszał to nic takiego by nie zaszło!-odpowiedział mu Tao.
-To może pójdziemy jej poszukać?-zaproponował Kyungsoo.
-Hm..no dobra to chodź-powiedział do niego Kris.
-Mogę też iść?-zapytałem.
-Mhm.

-To ja pójdę z Kyungsoo w stronę parku a ty, Luhan, w stronę sklepów ok?-Kris nas rodzielił.
-Ok!-zgodziłem się.
-Jesteśmy w kontakcie!-rzucił gdy odchodzili.
  Chodziłem i chodziłem, ale nigdzie nie było __. Skoro Kris do mnie nie dzwonił to chyba jej nie znaleźli? Zacząłem się jeszcze bardziej o nią martwić.
A co jeśli ją ktoś zgwałci? Lub zamorduję! Ile psychopatów może się teraz kręcić!
Niedaleko był most, ujrzałem tam kogoś. Był za dakeko więc nie mogłem go rozpoznać. Podszedłem bliżej.
Na poręczy siedział chłopak ubrany na czarno z rudymi włosami. Spoglądał na dół. Chyba nie zamierzał...?
-Hej! Co ty wyrabiasz?!-krzyknąłem do niego.
-A jak myślisz?! Nie mam już po co żyć!
-Porozmawiajmy!
-Nie!-nie dawał mi szansy, ale nie mogłem mu pozwolić na to.
Zauważyłem jak przygotowuję się do skoku. Podbiegłem szybko do niego. Nie trzymał się już poręczy.
Złapałem go pod pachami.
Zorientowałem się, że go trzymam i ratuję przez spadnięciem. Zebrałem w sobie wszystkie siły. Był strasznie lekki. Podciągnąłem go przy czym się wywróciłem. Oboje upadliśmy na ziemi.
-J-ja..dziękuję że mnie powstrzymałeś.-wyszeptał kierując spojrzenie w moją twarz.
-Musiałem to zrobić.
Spojrzałem mu prosto w oczy. Nadal leciały z nich łzy. Wyciągnąłem dłoń by je zetrzeć.
Poczułem, że musze go chronić i pomóc mu z problemami. Być jego podporą.
-Jak się nazywasz?-zapytał cicho.
-Luhan, a ty?
-Mów mi Xiumin.
Podniosłem się do siadu i podałem mu dłoń by też to zrobił. Uśmiechnęłem się przy tym.
-Odprowadzić cię?-zapytałem.
-Tak-pokiwał głową.
Szliśmy razem w ciemności. Jego okolica nie wyglądała ciekawie.
-To tutaj.. Dziękuję za wszystko..-powiedział cichym głosem.
-..Mogę kiedyś przyjść...?-zapytałem niepewny.
-Jasne, będę czekał-kąciki jego ust lekko się podniosły.
Na pożegnanie przytuliłem go mocno i wyszeptałem
-Proszę, nie rób tego..pamiętaj...

Zadzwonił mój telefon. Wyjąłem go z kieszeni.
-Luhan? Chodź do domu, __ już wróciła!-usłyszałem głos Tao.
-Już idę!-powiedziałem po czym się rozłączyłem. Kamień spadł mi z serca. Nic się jej nie stało. A wszystko przez tego faceta co traktuję wszystkie kobiety jak dziwki. Wszystkie bez wyjątku.
   Nie mogłem przestać myśleć o Xiuminie. O jego oczach które mnie obserwowały. O jego cichym szepcie.
Chciałem mu pomóc i sprawić by się uśmiechał...

37. EXO Chat 4,5,6

NICKI

Ostatni rozdział

Ilość rozdziałów: Ok. 29
Autor: lycheeroses

The 세훈:
ㅅ-S
ㅔ-E
ㅎ-H
ㅜ-U
ㄴ-N

Chat 4: Niesamowita historia Chanyeola (Chanyeol & Kris ft. Suho)

→ Kris.Duizhang zalogował się.

Chanster-yeol rozpoczął rozmowę z Kris.Duizhang.

Chanster-yeol: Ayo Waddup Kriiisssssssss!! Hyung Mam niesamowitą historię do opowiedzenia!

Kris.Duizhang opuścił rozmowę.
→ Kris.Duizhang wylogował się.

Chanster-Yeol {wiadomość offline}: D:

→ Chanster-yeol wylogował się.

→ Kris.Duizhang zalogował się.

Kris.Duizhang rozpoczął rozmowę z Suhoooo.

Kris.Duizhang: Suho

Suhoooo: Hyunggggg! ; ~;

Kris.Duizhang: Um..

Suhoooo: Ups, przepraszam.Rozmawiałem z kimś innym. Co się dzieje?

Kris.Duizhang: ...Uspokój swoje dzieci, zwłaszcza Chanyeola.

Suhoooo: Dlaczego?

Kris.Duizhang: Co to znaczy "dlaczego"? Spójrz na niego, on zawsze zaczepia mnie i wszystkich innych irytuje w internecie. Nie macie jakichś planów?

Suhoooo: No cóż, może to dlatego, że cię kocha Dlatego właśnie o to chodzi

Kris.Duizhang: ... wtf suho

Suhoooo: Przykro mi, że czujesz się tak prze mnie Hyung ;~;

Kris.Duizhang: Czekaj nie jesteś suho ...

Suhoooo: Hyung Przysięgam, że nie jestem denerwujący! Dlaczego mówisz z Suho-Hyungiem o tym, ale nie ze mną?

Kris.Duizhang opuścił rozmowę.
→ Kris.Duizhang wylogował się..

Chat 5: Dylemat D.O. (EXO-K)

→ Suhoooo zalogował się.

→ I AM KAI zalogował się.

Angel D.O. rozpoczął konwersację z Suhoooo, I AM KAI, The 세훈, Chanster-yeol i SunGun-Baekhyun

Angel D.O.: Ok ludzie, mam dylemat.

Suhoooo: Dlaczego nie możemy porozmawiać twarzą w twarz o tym?

Chanster-yeol: Chyba nie tylko ja jestem  SPOŁECZNIE dziwny.

SunGun-Baekhyun: To jest żenujące. Grono młodych mężczyzn pisze na czacie, gdy my wszyscy siedzimy w tym samym domu = _ =

I AM KAI: Witam wszystkich!ヽ (^ o ^) 丿

Angel D.O.: Gdzie jest Sehun?

Suhoooo: Sehun, jesteś tam?

SunGun-Baekhyun: Omg dziadku jestem zdezorientowany.

Chanster-Yeol: LOL "dziadku"

I AM KAI: LOL Chanyeol Hyung Słyszę twój śmiech stąd

The 세훈: Przepraszam wszystkich. Jestem tutaj

Angel D.O.: Gdzie byłeś maknae?

The 세훈: Rozmawiałem przez telefon...

Angel D.O.: Z kim?

Suhoooo: D.O. brzmisz jak jego matka

Chanster-yeol: Jego imię zaczyna się na 'L'

SunGun-Baekhyun: Luhannnnn

Suhoooo: LUHAN

I AM KAI: Sehun ty nigdy do mnie nie dzwonisz...

The 세훈: Kai-Hyung Widzę Cię każdego dnia, o co ci chodzi

I AM KAI : :(

Angel DO: W każdym razie, mój dylemat... Co jemy na obiad?

Suhoooo: Jesteśmy tu tylko żeby porozmawiać o obiedzie?

Angel D.O.: Tak

Chanster-yeol: LOL jesteśmy poważnie antyspołeczni

SunGun-Baekhyun: Curry

I AM KAI: Smażony ryż

The 세훈: smażony kucrak

Suhoooo: Ramen

The 세훈: Przepraszam literówka chciałem kurczaka

Chanster-yeol: Samgyupsal

Suhoooo: Nie jesteśmy na tyle bogaci Chanyeol = _ =

SunGun-Baekhyun: Pizza! Hamburgery!

The 세훈: Bubble Tea ...

Chanster-yeol: Gulasz Kimchi z BACONNNNNNNNEM! Rozumiecie??? Bacon... BACOONNN LOL

SunGun-Baekhyun: YAH! PARK CHANYEOL! = _ =

I AM KAI: Homary! Ostrygi!

The 세훈: wINO

Suhoooo: ...

The 세훈: * Przepraszam wino

Chanster-yeol: A potem lody na deser!

SunGun-Baekhyun: Nie, patbingsu! Lub naleśniki! Lub gofry!

The 세훈: Bubble Tea ...

I AM KAI: Och otworzyli nowy sklep z lodami po drugiej stronie ulicy od nas!

SunGun-Baekhyun: PATBINGSUUU POSŁUCHAJ MNIE (╯ ° □ °) ╯ (┻ ━ ┻ ┳ ━ ┳ ◡

Suhoooo: ... chopaki powinniśmy się uspokoić ...

Chanster-yeol: Tak! Myślałem, że  powinniśmy spróbować. Mają smak Mochi.

SunGun-Baekhyun: Wtf smak lodów mochi? Co to robi, trzyma się twoich zębów?

I AM KAI: LOL

Chanster-yeol: Kai, dlaczego się śmiejesz z żartu Bacona. To nawet nie jest śmieszne = _ =

SunGun-Baekhyun: Park Chanyeol jeśli nadal chcesz żyć to się zamknij

Chanster-yeol: LOL

I AM KAI: LOL

Suhoooo: ...

The 세훈: Mochi i lody nie powinny być łączone w ten sposób ...

Chanster-yeol: Nigdy nie wiesz, musisz zawsze spróbować maknae.

I AM KAI: Ej chopaki, patrze na menu i mają tam też smak kimchi Loll

Suhoooo: SMAK Kimchi? Co, do cholery? Gdzie jest ta strona?

I AM KAI: www.you-icecream.com szukaj w specjalnych smakach

Chanster-yeol: Ewwwww

Angel D.O.: Więc na obiad ...

SunGun-Baekhyun: Wtf wszystko jest czerwone

Angel D.O.: ... obiad ...

Suhoooo: LOL wygląda jak krew.

Angel D.O. opuścił konwersację.

Chanster-yeol:

SunGun-Baekhyun:

The 세훈:

I AM KAI:

Suhoooo:

Suhoooo zaprosił Angel D.O. do konwersacji.

Angel D.O. odrzucił zaproszenie.

Angel D.O. zmienił swoje imię na Jemy gruz na kolację.

SunGun-Baekhyun:

The 세훈:

I AM KAI:

Chanster-yeol:

Suhoooo: Lol.

Chat 6: Spotkanie Online Krisa (EXO-M)

→ Kris.Duizhang zalogował się.

Kris.Duizhang rozpoczął rozmowę z Luhannie, Baozi, ChenChen, Kungfu Pandaz i LayLikesUnicorns.

Kris.Duizhang: Dobra każdy jest online.

Luhannie: Tak :) Witam wszystkich!

ChenChen: Wow lider faktycznie rozpoczął rozmowę tym razem. Świat się wywrócił

Kungfu Pandaz: Stajemy się jak członkowie EXO-K. Siedzimy w tym samym domu, ale rozmawiamy na czacie online ^ ^

Baozi: To nie jest dobre Tao ...

LayLikesUnicorns: Witam wszystkich ^ ^

Kris.Duizhang:

ChenChen:

Kungfu Pandaz:

Kris.Duizhang:Twój nick jest niepokojący.

LayLikesUnicorns: Co jest nie tak z tym?! Jednorożce są zajebiste

ChenChen: LOL widziałeś kiedyś jednorożca?

LayLikesUnicorns: ...

Baozi: Chopaki jeśli Lay to lubi to jest ok

Luhannie: Zgadzam się z Baozi ^ _ ^

LayLikesUnicorns: Dziękuję Xiumin-Hyung! Ja zawsze kochałem Cię najbardziej; _;

Kris.Duizhang: ... Lay zmień to.

LayLikesUnicorns: ...; ____;

LayLikesUnicorns zmieniła jej nick na KrispyLays.

Kris.Duizhang: ... Dlaczego jesteś dziewczyną?

Baozi: LMAO Lay omg

ChenChen: Chłopaki, wyplułem colę. "Zmieniła jej nick" LMAO ja zawsze myślałem, że Lay potajemnie jest dziewczyną

Luhannie: Lay ...

KrispyLays: Jesteś bardzo stronniczy Duizhang. Przestań czepiać się mnie.

Kris.Duizhang: Dlaczego jestem stronniczy? Co ja zrobiłem?

KrispyLays: Spójrz na nick Tao. To jest  śmieszny nick T_T

Kungfu Pandaz: ;( to było niemiłe

Kris.Duizhang: Spójrz, co zrobiłeś, Tao płacze.

KrispyLays: O mój Boże, czy to jest moja wina??

ChenChen zmienił jego nick na KoreaBoii1234.

Kris.Duizhang: Um Chen

KoreaBoii1234: Myślałem, że "ChenChen 'było całkiem śmieszne więc zmieniłem to. Ten brzmi o wiele bardziej podobnie do mnie.

Baozi: LMAO

Baozi zmienił jego nick na Xiumin-IsTooSexyForHisShirt.

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Ten nick pasuje mi bardziej.

KoreaBoii1234: LMAO

Luhannie zmienił jego nick na Lu-BubbleTea.

Lu-BubbleTea: Jestem teraz chłopakiem bubble boy :3

Kungfu-Pandaz zmienił jego nick na GucciLover2468.

GucciLover2468: Kris? : D

KrispyLays: Kris? : D

KoreaBoii1234: Kris? : D

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Kris? : D

Lu-BubbleTea: Kris? : D

Kris.Duizhang: ... wtf czuje się jakbym rozmawiał z 5 Chanyeolami.

KoreaBoii1234: Brakuje mi tego głupca Co u niego?

Lu-BubbleTea: Powinniśmy spędzać czas, całą 12 kiedyś jeszcze raz: D

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: WE ARE ONE! EXO!

GucciLover2468: WE ARE ONE! WE ARE EXO!

KrispyLays: Poczekajcie, dlaczego jesteśmy jeszcze na czacie?

Kris.Duizhang: Kto jest kim

KrispyLays: LOL zobacz to co się dzieje gdy powiesz mi abym zmienił nick

Kris.Duizhang: Nie powiedziałem reszcie by zmienili swoje nicki wtf co jest z wami

Lu-BubbleTea: Um Tao twój nowy nick to  hasło do internetowego konta bankowego?

GucciLover2468: ...

KoreaBoii1234: LOOOLLLL Tao idioto

Kris.Duizhang: Tao idioto

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Tao idź zmienić hasło do konta. Jest ok, Hyung nie włamie się.

Lu-BubbleTea: Awwwww Baozi jesteś taki słodki: 3

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Lu-BubbleTea jest również bardzo słodki: 3

KrispyLays: Dlatego właśnie najbardziej cię kocham Xiumin Hyung: 3

Kris.Duizhang zmienił jego nick na Lil_azn_princess_Duizhang.

KrispyLays:

KoreaBoii1234:

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt:

Lu-BubbleTea:

GucciLover2468:

Lil_azn_princess_Duizhang: Co

KoreaBoii1234: OMG znowu wyplułem moją cole. WTF EXO ma 2 dziewczyny?

KrispyLays: A kto powiedział, że mój nick był niepokojący? LMAO

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: dławie się własnym powietrzem LOL

GucciLover2468: ...

Lu-BubbleTea zaprosił The 세훈 do rozmowy.

The 세훈 przyjął zaproszenie.

Lil_azn_princess_Duizhang:

The 세훈:

Lil_azn_princess_Duizhang: Sehun to nie to, co myślisz

Lu-BubbleTea: XD

The 세훈 opuścił rozmowę.

Lil_azn_princess_Duizhang:

36. Listy z Francji R6

Autor:amayl94
Rozdziały:9
Postacie:CL, Dara, Bom, Minzy
Opis: Chaelin nigdy nie planowała zakochać się latem 1982 roku. To stało się tak szybko. Chociaż próbowała uciec od miłości, nie mogła oprzeć się obecności Dary. Jak daleko mogą się posunąć?

(Przepraszam za wszelkie błędy.)

Były trzy dni po nowym roku. Świat wydawał się inny. Było szaro, zimno i cicho. Dara usiadła na kanapie z pustym spojrzeniem, a Chaelin objęła ją ramionami. Nie mogła nic powiedzieć. Wcześnie rano dostali telefon od rodziców Bom.
Bom popełniła samobójstwo.
Ale Dara nie martwiła się, to nie miało nic wspólnego z nią. Bom cierpiała na zaburzenia psychiczne i to dlatego popełniła samobójstwo. Dara nie mogła pomóc, miała poczucie winy, ale nie mogła płakać. Naprawdę nie wiedziała, dlaczego.

To było pod koniec miesiąca, gdy rzeczywistość była dla Dary trudna. Nie było dziewczyny, którą kochała od lat. Dziewczyna, która wiedziała o niej wszystko. Nie będzie więcej kukurydzy latem lub leżenia pod kocami zimną zimową nocą... Dara płakała cicho. Każdego ranka i każdego wieczoru. Chaelin gotowała, sprzątała i śpiewała dla Dary. Miała nadzieję, że ból zniknie, gdy słońce stopi zimowy śnieg.

Zima tym razem była długa. Chaelin myślała, że to dlatego, że ból Dary wolno zanika.
-Jest mi naprawdę dobrze Chae, kocham cię!-Dara zapewniała ją za każdym razem, przed pocałunkiem rano.
Chaelin poświęcała tyle czasu mieszkaniu Dary, że nie wiedziała czy mieszka jeszcze z rodzicami.

Był marzec, gdy zima powoli odchodziła. Chaelin nosiła czerwoną skórzaną kurtkę i miała koński ogon.
-Jestem w domu-powiedziała, gdy weszła do domu.
-Chaelin kochanie, gdzie byłaś cały czas?-Zapytała mama Chaelin.
-Z Darą. Wiesz, jej była przyjaciółka popełniła samobójstwo, więc chciałam być tam dla niej-Tata Chaelin wkroczył.
-Witaj Chae, dawno się nie widzieliśmy. Dobrze, że w końcu tutaj jesteś. Chciałem z tobą porozmawiać o czymś- Chaelin przewróciła oczami.
-Tato, jest w porządku tu gdzie jestem, dziękuję.
-Właściwie to jest coś innego, chciałem porozmawiać z tobą na temat.

-CO!-Krzyknęła Dara.-Nie mogę w to uwierzyć. Jedziesz do Francji?
-Moi rodzice tak planują. Ja zostaję tutaj.
-Dlaczego Chae... Nie podoba im się to miejsce?
-Tata dostał nową pracę, więc musimy sie przenieść. Ale ja tu zostaję. Z tobą.
-Nie zostawiaj mnie nigdy Chae słyszałaś?
Chaelin i Dara przytuliły się. Chociaż Chaelin była pewna, że zamierza tu zostać, jakoś to bolało na samą myśl o przeprowadzce z dala od Dary. Więc przytuliła ją trochę mocniej i trochę dłużej.

-Tato, nigdzie się nie wybieram. Zostaję tu z Darą!
-Albo jedziesz z nami albo nie mam córki!-Tata Chaelin był zły.
-Słuchaj, ostatnio dużo pracowałem, ale to jest to. Przeprowadzamy się latem tego roku.-Mama Chaelin próbowała uspokoić ojca.
-Nie mam zamiaru.-Chaelin powiedziała i zanim się zorientowała jej ojciec uderzył ją bardzo mocno.
Uciekła do Dary.

-Wiesz... Chae... Zwolnili mnie. A ja nie mam pieniędzy-Dara powiedziała jednego dnia.
-Możesz pracować w sklepie muzycznym w dzień i w klubie w nocy. Prawdopodobnie zarobisz sporą ilość pieniędzy-Chaelin odpowiedziała.

-Chae... Czy ty mnie kochasz?
-Czy to w ogóle pytanie?
-Jak długo mnie kochasz?
-Od pierwszego dnia.
-Jak długo będziesz mnie kochać?
-Zawsze i prawdopodobnie dłużej.
-Wtedy Lee Chaelin, ucieknijmy...

35. Listy z Francji R5

Autor:amayl94
Rozdziały:9
Postacie:CL, Dara, Bom, Minzy
Opis: Chaelin nigdy nie planowała zakochać się latem 1982 roku. To stało się tak szybko. Chociaż próbowała uciec od miłości, nie mogła oprzeć się obecności Dary. Jak daleko mogą się posunąć?

(Przepraszam za wszelkie błędy.)

(A/N) Muszę to szybko skończyć żeby mieć spokój i czas na inne opowiadania. Kiedy przetłumaczę to, wezmę się za Białe Kłamstwa.

Chaelin nienawidziła wstawać. Dara zostawiła ją i nie rozmawiała z nią przez miesiąc. Chodziła z nożem w sercu. Miłość nie boli. Co boli to fakt, że nie możesz być z tym kogo kochasz najbardziej. Poranki, dni i noce wydawały się być puste. Podobnie jak Chaelin. Przysięgała, że ​​nigdy więcej nikogo nie pokocha. Chaelin chodziła po cichym porannym deszczu. Słońce ukrywało się gdzieś za ciemnymi chmurami. Zastanawiała się, czy chmury nie czują się tak samo jak ona co noc. Kiedy jej serce stało się tak ciężkie, że nie może zrobić nic tylko pozwolić łzom spadać.. Chaelin była tak zagubiona w myślach, że nie zauważyła tego, że była tęsknota  stoi przed nią.

-Chcesz kawy?-Zapytała Chaelin.
-Musze się napić. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz dobrze spałam.-Dara zaśmiała się lekko. Jej głos brzmiał na zmęczony.
-Co cię tu sprowadza?-Chaelin zapytału podczas przygotowywania porannej kawy.
-Ty.
-Ja? Dlaczego?
-Chae...Kocham cię. Nie mogę bez ciebie żyć. Bom...Ona jest naprawdę denerwująca ostatnio. Bez względu na to, ile czasu spędziłyśmy razem wiem, że to ty...Jesteś tą którą chciałam..
-Co się stało z tobą i Bom?
-Powiem ci później. Jestem taka zmęczona.
Chaelin przytuliła ją mocno. Tęskniła za jej ciepłym uściskiem.

-Dowiedziała się o nas.-Dara rozpoczęła-Czułam się okropnie. Nie ma nic gorszego niż zdradzenie kogoś, rozumiałam ją. Zmusiłam się do przebywania z nią cały miesiąc, ale..nie mogłam. Czułam się tak źle, zostawiając ją dla ciebie Chae. Była wspaniała, a my zawsze miałyśmy siebie przez te lata. Ale w tym miesiącu...Była bardzo zła i czasami biła mnie mocno. Była obraźliwa. Nie mogłam iść dalej. Sprzedajemy mieszkanie. Bom wraca do domu rodziców i znalazłam małe miejsce obok księgarni.. Pójdę do pracy.-Dara westchnęła bardzo głośno.
-Chae to jest takie trudne. To mnie wykańcza.-Chaelin przytulała ją mocno.
-Jestem tutaj, Dara. Wszystko jest teraz w porządku. Jesteśmy razem.

Bycie z Daraą sprawiło, że świat wydawał się tak różny. Wszystkie ciche poranki zastąpiono ptakami śpiewającymi piosenkę o miłości. W nocy już nie czuła się samotna i przygnębiona. Zima nie wydawała się już tak zimna. Gwiazdy świeciły jaśniej gdy Chae liczyła je w nocy.

Był to dzień przed grudniem. Michael Jackson wydał singiel "Thriller". Wszyscy zaczęli naśladować jego styl, ruchy taneczne. To był pracowity miesiąc. Nie, że ten mięsiąc zwykle nie jest pracowity, ale tym razem sklep został wypełniony osobami kupujące Thriller dla dziewczyn, córek i bliskich. Dara zatrzymywała się czasami by im pomóc.
Chaelin pomyślała jak miło jest gdy Dara jest przy niej i jak wszyscy widzą jak bardzo jest zakochana w niej.

Dara zauważyła różnicę pomiędzy Chaelin i CL. Chaelin była słodka, troskliwa, nieśmiała i kobieca. Kochała sprzątać i zniechęcała się, widząc najmniejszy bałagan. CL była ostra, silna. Dara wiedziała jakie są powody, dlaczego zakochała się w niej.

Po raz pierwszy w historii Chaelin nie spędziła Bożego Narodzenia z rodziną. Była beznadziejnie zakochana w Darze i chciała spędzić z nią trochę czasu. Chaelin i Dara spędziły 23 grudnia na dekorowaniu mieszkania Dary. Również ugotowały obiad i upiekły ciasteczka. Spędziły resztę nocy tańcząc do "Hurts So Good" i naśladując prowokacyjne ruchy taneczne. Następnie zasnęły obok siebie. Chaelin miała nadzieję, że zostaną razem na zawsze...

34. Szkoła łez (NamjoonxSuga)

(A/N) To opowiadanie pojawiło się szybciej niż myślałam. W głowie mam tyle pomysłów(głównie na opowiadania JongKey i też jedno WonYe), ale nie wiem, kiedy je napiszę. Na szczęście teraz mam trochę czasu i postaram się coś napisać >.<
Siedzę teraz w świetlicy i się nudzę, bo nie poszłam do kościoła. Dziś(05 czerwca) jest dziesięciolecie mojej szkoły, jest uroczystość i przychodzimy najpierw do kościoła na mszę(niewierzący i ludzie z inną wiarą przychodzą do świetlicy) a potem do szkoły na apel(moja klasa jest w chórze). No i podobno ma być Tusk! Poczekamy i zobaczymy :)
Enjoy!

Najpierw cię ignorują.
Potem śmieją się z ciebie.
Później z tobą walczą.
Później wygrywasz.

Mahatma Gandhi

Ta szkoła jest jak ring bokserski...
Jak sala sądowa...
Wszystko co powiesz, zostanie użyte przeciwko Tobie. Więc musisz uważać na to co mówisz.
Ja nie uważałem...

Byliśmy za szkołą. Była ulewa. Nade mną stali Hoseok i Jimin. Najgorsi huligani w okolicy...Nie trzymałem języka za zębami i powiedziałem co o nich sądze.

Asertywność dobra rzecz...To, że wyraziłem swoje zdanie nic nie zdziała. Przeciwnie. Będę jeszcze gorsi... A osobą na której najbardziej się wyżywali, byłem ja.
Znikąd pomocy... Każdy skazany na siebie. Tak, w życiu mogę liczyć tylko na siebie.

Nawet na rodziców... Matka się puściła, a ojciec zniknął. Tak zarabiała na życie. Nigdy nie było jej w domu. Nikt nie wiedział gdzie pracowała, a to plus.
Nie chciałbym, żeby wszyscy mówili, że jestem dzieckiem z 'pękniętej gumy'. Chociaż to prawda.

Jedyne za co mogłem jej podziękować to to, że nie oddała mnie. Wychowała mnie tak jak tylko mogła.
Nie miała wykształcenia...więc to był jedyny sposób żeby zarobić pieniądze i nie padnąć z głodu.

I w jakiś sposób... byłem wdzięczny.
W szkole nie miałem łatwo. Nie było takiej osoby, która ze mnie by się nie śmiała. Nawet z najdrobniejszych rzeczy...Byłem popychadłem...Odludkiem, którego nikt nie szanował. Przez to zamknąłem się w sobie i zacząłem myśleć, że jestem nikim.

Nawet sam nazywałem się głupkiem, kiedy coś mi nie wychodziło lub gdzieś się pomyliłem. Nie dałem sobie rady i zacząłem w to wierzyć.
Że jestem wyrzutkiem, który zasługuję na śmierć. Wtedy by nastało dla mnie ukojenie, którego pragnąłem.

Ale jeśli bym umarł, czy nastało by ukojenie? I spokój? Czy po śmierci odrodziłbym się na nowo? Czy jest życie po śmierci? Czy życie po śmierci jest usłane różami? Co wtedy bym robił?

Obie opcje były dla mnie przerażające. Zostać na tym świecie i mieć same problemy, czy już nigdy się nie obudzić?
Pozwolić im pobić się na śmierć czy przeciwstawić im się? Co wtedy by się zmieniło? Co ja bym zmienił?
Czy w ogóle by coś się zmieniło?
Czy to coś by dało?

Spróbować nie mogłem. Mogłem to zrobić. Już wstałem by im przywalić. Czułem narastającą we mnie wściekłość. Wziąłem zamach i...wtedy Hoseok przewrócił się pod siłą silnego uderzenia. Tylko, że ja tego nie zrobiłem.
Po chwili Jimin leżał koło niego. Oboje wili się z bólu. Przyjemnie było na nich popatrzeć. Teraz to ja nad nimi górowałem i mogłem ich dobić po to, by wiedzieli jak czują się te wszystkie dzieciaki, które dręczą. Nie było czasu.
-Zwijamy się-usłyszałem i w ułamku następnej sekundy ktoś złapał mnie za dłoń i uciekliśmy. Po jakimś dystansie, zatrzymaliśmy się by odsapnąć.
Wtedy spojrzałem na mojego wybawcę.
Stał przede mną Kim Namjoon we własnej osobie. Zdziwiłem się. Po co on miałby mi pomagać? Miał jakieś ukryte cele? Może zadaję za dużo pytań i powinienem się cieszyć, że ktoś mi pomógł?
I nadeszła odpowiedź.
Namjoon podszedł do mnie, zmniejszając odległość między nami, po czym objął mnie.
-Przepraszam, że przyszedłem tak późno...-szeptał mi do ucha-Przepraszam, że dopiero teraz...

Po jakimś czasie zauważyłem co do mnie czuję. Poświęcał mi dużo uwagi, wspierał mnie, pomagał mi... Był ze mną cały czas. W oka mgnieniu stał się tą jedyną osobą, wokół której kręcił się cały mój świat.
Darzyłem go uczuciem.
Dzięki niemu stałem się bardziej pewny siebie, nie byłem już tym popychadłem.

Kiedy byłem wesoły, zły, smutny-pisałem różne piosenki. Tak mogłem wyrazić siebie. Piosenkami z dobitnym przekazem. A tym kto je czytał był oczywiście Namjoon. On także pisał. Niedługo później, zaczęliśmy też komponować. To stało się naszą wspólną pasją, czymś co nas jeszcze bardziej zbliżało. Swoje korzenia zapuściliśmy w hip-hopie, jedynej rzeczy, którą naprawdę kochaliśmy(siebie też kochaliśmy, oczywiście).
Trzymaliśmy się tego i trwaliśmy przy tym.

Pewnego dnia Namjoon zaproponował mi coś.
Popularna wytwórnia muzyczna organizowała przesłuchania. Powiedział, że musimy spróbować. Że jeśli wygramy, nareszcie udowodnimy tym, którzy się z nas śmieli, ile jesteśmy warci. Na co nas stać. Na początku nie ukazałem żadnych uczuć. Może nam się uda? Może zostaniemy sławnymi raperami? A jak nie? Na zawsze pozostaniemy tymi wyrzutkami?
Spróbować nie mogłem. Mogłem to zrobić.
Po jakimś czasie się zgodziłem. Zaproponowaliśmy to też naszemu koledze Kim SeokJinowi, jego głos wręcz powalał na kolana. Zgodził się.
Trenowaliśmy ciężko i czasami nie spaliśmy po nocach.
Wybraliśmy pierwszą wspólnie napisaną i skomponowaną piosenkę przeze mnie i Namjoona. Kiedy ją pisaliśmy, inspirowaliśmy się szkołą, która dla niektórych jest piekłem.
Sami napisaliśmy swoje zwrotki, a refren napisaliśmy wspólnie. Refren miał zaśpiewać Jin.

Podłoże szkolnej przemocy, okrutny krąg, który nigdy się nie skończy. Nie ma wyjścia z tego zatłoczonego ringu nazywanego klasą. Zgadza się, w końcu szkoła jest jak inne społeczeństwa. Niedbale stworzoną przez dorosłych dżunglą. Uczynili słabeuszy słabymi, a uczynili silnych potężnymi. Oczywiście, ponieważ byli silni, sprawiali, że słabi cierpieli. Moralność dorosłych sprawiła, że depczemy słabych, żeby wejść na szczyt. Korporacyjna kara została zakazana, w chwilowej sile "Nie wiem, ponieważ nie uczestniczyłem w tym" stało się wymówką. Zgadza się, to społeczeństwo jest wypełnione naocznymi świadkami, którzy niczym nie różnią się od oprawców. Uczniowie uwięzieni wewnątrz klasy, wiedzą, że też są ofiarami.

Tak brzmiała moja zwrotka. Myślałem wtedy o wszystkich, którzy się ze mnie wyśmiewali. I jeśli ja wejdę na szczyt, to ja będę teraz się śmiał.

Nasze marzenie spełniło się. Dostaliśmy się do wytwórni. Dostaliśmy się jako jedni z najlepszych. Zauważyłem też kogoś jeszcze... Hoseok i Jimin teraz przepraszali, że mnie gnębili. Może byłem głupi, ale im wybaczyłem. Wierzyłem, że teraz się poprawi.

A teraz? Wyszedłem na prostą. Jestem w popularnym zespole hip-hopowym o nazwie BTS, także z Hoseokiem i Jiminem. Mamy miliony fanek...
Ale najważniejsze jest to, że spełniłem marzenie. Byłem na dnie, ale postanowiłem się od niego odbić, zamiast tam zostać.
Wszystko przez osobę, która towarzyszy mi teraz na każdym kroku...

33. Co ty wiesz o cierpieniu? (JongKey)

Moje pierwsze opowiadanie JongKey >.<! Jestem teraz w trakcie pisania drugiego i niedługo dodam opowiadanie z Sugą i Namjoonem.
Enjoy!

   Wiodłem szczęśliwe życie... Miałem ładną dziewczynę, dużo przyjaciół, dobre oceny w szkole, bogatych rodziców, drogie ciuchy...
Fajnie, co? Każdy tak by chyba chciał, prawda?
W pewnym momencie wszystko się zmieniło. Miałem groźny wypadek. Rehabilitacja słono kosztowała. Już nie mogliśmy wydawać na byle jakie rzeczy. Dziewczyna i przyjaciele mnie opuścili. Nie tylko dlatego, że nie miałem pieniędzy. W wypadku ucierpiała też moja twarz.Miałem szramę na pół twarzy(duża blizna pod prawym okiem).
I nie dało się jej pozbyć. Była NA ZAWSZE.
Przez resztę życia, na każdym kroku, ta rana będzie mi przypominać o tym co przeżyłem.
Lecz dopiero po tym, dowiedziałem się jakich miałem 'przyjaciół'. I wyszło mi to na dobre.  Cóż, zostały mi tylko dobre oceny i reszta drogich ciuchów. Ale co z tego skoro czułem się samotny? Mogłem porozmawiać tylko z rodzicami, ale ich nie było zawsze, bo musieli pracować.
Ludzie unikali mnie, bo wyglądałem jak dziwadło ze szramą na połowę twarzy.

Popołudniami bywałem w bibliotece, gdzie cisza tak nie bolała.
Mama mówiła żebym wychodził gdzieś gdzie są ludzie, bo jestem odludkiem.
I rzeczywiście wychodziłem, ale mimo tych wszystkich ludzi nadal byłem samotny...
Uwielbiałem czytać książki psychologiczne. Coś w nich było.
Przez nie, wiele moich poglądów się zmieniło. Zacząłem lepiej rozumieć otaczający mnie świat, ludzi, rzeczywistość, duchowność i jak ważny jest czas. Co prawda mamy go tyle samo(oprócz dnia śmierci).
Uwielbiałem też poezję.

A więc chodziłem codziennie do biblioteki. Monotonne, prawda?
Dla niektórych tak. Dla mnie nie. Nie czułem innych potrzeb od czytania, poznawania rzeczywistości, samego siebie... A może wmawiałem tak sobie? Może naprawdę chciałem żeby moje życie wyglądało inaczej? Może podświadomie tego chciałem, ale wmawiałem sobie, że lepiej jeśli pozostanę tym samotnym dziwadłem z szramą na twarzy?
Pozatym...ludzie nawet nie chcą na mnie spojrzeć. Kogo ja chcę oszukać.
A może to ja nie chce spróbować?

W bibliotece co tydzień był kącik poetycki, już mówię o co chodzi.
Każdy kto chciał, recytował jakiś wiersz np. napisany własnoręcznie lub taki, który ostatnio go zainspirował.
Oczywiście, ja co tydzień coś recytowałem lecz dopiero teraz zdecydowałem się coś napisać.
Może nie było to jakieś świetne, ale starałem się to pisać z sercem, uczuciami, tak by ktoś zrozumiał to co w nim przekazuję.
A opowiadał on o cierpieniu,  nieprzyjemnych uczuciach...
Przelałem na kartkę te wszystkie żale, które we mnie tkwiły od czasu wypadku.

W końcu(a może i nie?) przyszła kolej na mnie. Denerwowałem się, że komuś się nie spodoba, że będą patrzeć znudzeni w inną stronę, że nie będą słuchać(słuchać a słyszeć to coś innego!), że, że, że...
Powodów mogło być dużo.
No i rzeczywiście, moje obawy sprawdziły się. Osobnik płci męskiej co jedno moje słowo, głośno komentował, wyśmiewał. Było mi strasznie głupio i przykro, ale czytałem dalej, udając że nie słyszę go.
Zostałem nagrodzony brawami, ale jakiś niesmak po tym typku pozostał. Nie chciałem na niego nawet spojrzeć. I nie spojrzałem.

Nie wiedziałem czy to jakiś głupi żart, ale tydzień później sytuacja powtórzyła się. I to z tym samym typkiem.
Recytowałem drugi wiersz, mojego autorstwa, utrzymany w podobnym klimacie co pierwszy. O cierpieniu...
Byłem w połowie, gdy usłyszałem śmiech.
Tak, ten typek śmiał się z mojego wierszu. Nie wytrzymałem i krzyknąłem do niego.
-Powiesz, jaki ty masz ze mną problem?!
Ten rozbawiony odkrzyknął mi.
-Takie amatorskie wierszyki o cierpieniu...Co ty możesz wiedzieć o bólu? Oczywiście, chodzi mi o ból psychiczny-chodziło mu o moją twarz. Uderzył w mój czuły punkt. Nie nawidziłem, gdy naśmiewali się z mojej rany. Ludzie tylko wytykali mnie palcami, mówili jakim to ja jestem dziwadłem lub przechodzili z wytrzeszczonymi oczami. Tak, zwracali tylko na to uwagę.
Nie wytrzymałem. Podeszłem do tego gościa z pięściami. Może to był błąd, był mocno umięśniony i wyglądał na silnego, ale byłem za bardzo urażony by o tym myśleć.
W porę wyprosili nas z biblioteki.
Na moje szczęście, bo jeszcze wybiłby mi zęby i wtedy byłbym bez zębnym dziwadłem.
-I co szczęśliwy jesteś?!-krzyknąłem do niego, gdy byliśmy na zewnątrz.
-Jak to się mówi złość piękności szkodzi. Chcesz być jeszcze brzydszy?
Podniosłem pięść w celu pogrożenia mu. Ten zakrył głowę ramiona, ale gdy zauważył, że nie ma żadnego ryzyka opuścił je luźno wzdłuż tułowia.
-Nie zapominaj o sobie!-prychnąłem obrażony.
-O mnie? Mi niczego nie brakuję-postanowiłem się mu przyjrzeć.
Ubrany był w czarne rurki i białą koszulkę, opinającą jego mięśnie, co doskonale mu pasowało i dodawało seksapilu. Grzywka delikatnie opadała na jego czoło, a w oczach miał ten błysk...
Tak, niczego mu nie brakowało.
-Co aż taki przystojmy jestem, że nie możesz oderwać ode mnie oczu?
-Mhm-przytaknąłem zupełnie nieświadomie i po chwili zorientowałem się co zrobiłem, a cała moja twarz zrobiła się czerwona.
Chłopak zbliżył się niebezpiecznie blisko do mnie, ja speszony, nie odsuwałem się-nerwowo patrzyłem na inne strony, byleby nie w jego cudne oczy.
-A-a-a jak się nazywasz?-zagaiłem w końcu.
-Jonghyun, a ty?
-Kibum...

Spotkaliśmy się znowu. Dowiedziałem się o jego dzieciństwie. Mama(nie wiem czy to dobre określenie) wyrzuciła go na śmietnik, bez żadnych skrupółów.
Wychowywał się w sierocińcu, gdzie go dręczono. Nawet do dzisiaj ma zadrapania i ślady, świadczące o tym, że ktoś go bił. Jego historia była tragiczna, na samą myśl w moich oczach były łzy.
Na szczęście, gdy był nastolatkiem, jakaś poczciwa rodzina zaadoptowała go i powoli dochodził do siebie.
Gdy mi to opowiadał z moich oczu leciały łzy. Jonghyun otarł je.
-Kiedy płaczesz...nie jesteś taki piękny jak zawsze...
-Co?-nie wiedziałem o co mu może chodzić.
-Kim Kibum...jesteś mój...i jesteś najpiękniejszą osobą na świecie-to powiedziawszy złączył nasze usta w namiętnym pocałunku.
To były najpiękniejsze słowa, które kiedykolwiek usłyszałem...

32. My Top 10 May

   No więc to jest coś innego i wymyśliłam, że co miesiąc będę robić takie podsumowania, bo w sumie ja bardzi lubię czytać takie podsumowania^^.
Maj był trochę...nudny. Niby wreszcie zaczęli coś znowu wydawać po kwietniu, ale jakieś szczególnie dobre to nie było.
Aż zaczęłam słuchać piosenek, tych sprzed paru lat.
Był jeden wyjątek-VIXX.

1. VIXX-Eternity
No więc...
Fajny, mroczny klimat wpadł w mój gust(nawet nie wiecie jak spodobał mi się teledysk 100%-Beat) i taki mroczny image pasuję do chłopaków. Mało jest takich mrocznych konceptów(które były by tak dobre jak VIXX)... A szkoda...
Stwierdzam, że taniec jest świetny(a widać tylko urywki), a jeśli nie udostępnią dance practice, to będę zła >.< Naprawdę. Chciałoby się nauczyć takiego tańca.
Sama piosenka ma w sobie tyle poweru, i do tego druga i ostatnia zwrotka najbardziej mi się spodobały.

2. Orange Caramel-Abing Abing
Nie wiem czemu ta piosenka zajęła 2 miejsce, ale ja lubię takie głupie piosenki, serio x'D.
Standardowo jest wanna, a co tam.
Teledysk wydaję się taki na lato, ale dobrze pasował, gdy w Gdańsku(nie wiem jak w Polsce) były ogromne upały. Nie dało się żyć, jak to ustaliła moja koleżanka-ona się paliła, a ja się topiłam x'D. Do tego musiałam nosić długie spodnie... Tak, w mojej szkole nie można nosić krótkich spodenek, tylko takie do kolan, więc musieliśmy się kisić w klasach w długich spodniach(nie wszyscy, a co, trzeba pokazać swoje nogi). Oczywiście ja nawet nie śmiałabym ubrać krótkich spodenek do szkoły(podlizuje się wychowawczyni, hehe), bo uważam, że w szkole trzeba się uczyć, a nie dobrze wyglądać, też bym się wstydziła. No, ale nie o tym mowa.
Dziewczyny są tutaj słodkie i takie...świeże? Noszą też sukienki z mv ich poprzedniej piosenki Catallena.
Teledysk wygląda czasami na tani, ale dziewczyny odwracają od tego uwagę.

3. JungIn&Gary-Your scent
Zakochałam się w tej piosence od pierwszego słuchania. Tak, miłość od pierwszego słuchania.
Rap nie jest taki zły, nawet przyjemny, ale jeszcze jeszcze przyjemniejszy jest refren. W ostatniej zwrotce JungIn aż miauczy, nie słyszałam bardziej słodszego głosu.

4. Beast-Adrenaline
Cóż, do tej piosenki mam pewne 'ale'.
Zawsze jest ale...
Na początku jest strasznie tanio, napis taki zwykły, kula, rozbite szklanki i truskawki wepchnięte na siłe... Tak, wepchnięte żeby nie było tylko scen z chłopakami.
Ot, taki teledysk zrobiony na szybko bez żadnego pomysłu.
Jedyne co tu jest dobre to piosenka. Nawet dobra.
Refren szybko wpada w ucho, aż mnie zaskoczyło, że to Yoseob nie śpiewa go(refrenu). HyunSeung...
Naprawdę wygląda na japończyka.
A i do tego nigdy nie widziałam azjaty z kolczykami.

5. Infinite-Last Romeo
W sumie trochę lepsze od Beast, ale zajmuję piąte miejsce. Teledysk... Dobry. Jest opowiadanie, dziewczyna, zbliżenia na chłopaków, taniec...
W piosence panuję chaos >.<
I w sumie słuchałam jej kilkanaście razy i nadal nie mogę jej sobie przypomnieć.

6. Mr.Mr.-Big Man
Nie rozumiałam co tam śpiewają po angielsku, dopóki nie sprawdziłam tekstu.

7. BTS-Miss Right
To mój drugi ulubiony zespół, więc czemu nie oceniłam lepiej tej piosenki?
Niczym mnie nie zaskoczyli. Myślałam(tak, domyślałam się), że tu będzie takie coś jak 'Boy in luv', coś takiego ostrego, bed boye itp.
A tu wyskakują z taką spokojną piosenką.
Tak, to mój drugi ulubiony zespół, ale przesłuchałam tą piosenką nie więcej niż 10 razy i nie spieszy mi się do tego.

8. JungGiGo ft. Beenzino-Want U
Taka lekka piosenka, aż miło się jej słucha.

9. JiYeon-Never ever 1Min 1Sec
Nic specjalnego.

10. G.NA-G.NA's Secret

A wam jakie piosenki spodobały się w maju? :)