41. Nowy post! (KrisYeol[Koniec])

Nie wiem czemu, ale kiedy dodałam nowy post, nie dodało się dzisiaj, tylko 15 maja! I pewnie dlatego, że wtedy zaczęłam pisać i miała to jako robocze. Nie wiem jak to dodać na dzisiaj, naprawdę przepraszam...

KrisYeol

40. Znowu to samo (HunHan&XiuHan)

*Pierwsza część*

(A/N) Zdaję sobie sprawę ile jest błędów w pierwszej części...Ale mam nadzieję, że z każdym kolejnym opowiadaniem będę pisała coraz lepiej! Spodziewajcie się jeszcze trzeciej części, bo przecież nie zostawimy Sehuna samego!

*Le Sehun*

Tao już w ogóle się do mnie nie odzywał. Zamiast ze mną, spędzał czas z Krisem. A jeszcze niedawno tak go nienawidził... A teraz? Nie widzi świata poza nim. Denerwowało mnie to, bo potraktował mnie jak śmiecia. Jak rzecz, którą wyrzucasz, kiedy jest niepotrzebna. To bardzo boli. A ja cierpiałem tak bardzo, że nie mogłem tego wyrazić. W niczym nie znajdowałem pocieszenia. Czy to bubble tea, nowy odcinek dramy, muzyka, tańczenie, nic nie zmieniało mojego humoru.
Zawsze gdy widziałem ich siedzących razem w ławce, uśmiechniętych, ogarniała mnie furia. Aż chciałem temu Krisowi wydłubać oczy. Ale nie mogłem tego zrobić, Tao i tak już by do mnie nie wrócił.
Picie bubble tea zawsze sprawiało mi przyjemność lecz teraz, czułem jakby to była zwykła kranówka. Picie ją samemu to nie to samo...
-Hej, coś ty taki smutny?-jakiś chłopak przysiadł się do mnie. Zdziwiłem się, bo wcześniej go nie zauważyłem. Wyglądało to jakby wyrósł z ziemi. Niechętnie mu odpowiedziałem, bo byłem zbyt przybity żeby coś z siebie wydusić.
-Nic...-wyszeptałem, prawie niesłyszalnie. Musiał się nachylić, żeby to usłyszeć.
-Czy można być smutnym bez powodu?-zapytał. Chciałem mu odpowiedzieć że nie.
Stałem się taki od rozstania z Tao. Tak jakby słońce, które oświetlało mi drogę, nagle zgasnęło i nie wiedziałem, co mam dalej robić. Mój wyraz twarzy był ciągle taki sam i nie zmieniał się nawet na sekundę.
-Nie można...
-No to czemu jesteś smutny?
Opowiedziałem mu całą historię. Gdy słuchał, jego twarz nie zmieniała wyrazu, przez co nie mogłem dowiedzieć się co myśli. Może obawiał się, że jakimś grymasem, urazi mnie? No nie wiem czy ktoś ucieszyłby się, gdyby usłyszał, że jestem gejem.
-W sumie...rozumiem cię. Mnie spotkało coś podobnego. Chłopak też mnie zostawił.
-Naprawdę jesteś gejem?!
-Mhm. Gdybym nie był to czy podszedł bym do ciebie?
-No nie wiem...
Porozmawaliaśmy ze sobą jeszcze. Nazywał się Xiao Lu, ale kazał na siebie mówić Luhan. Nie wiem czemu, bo jego imię było ładne. Był chińczykiem, a w Korei mieszkał już od dziecka, dlatego tak dobrze posługiwał się koreańskim. Był miły i sympatyczny, przez zwykłą rozmowę z nim, poprawił mi się humor.
No i oczywiście, że mi się spodobał. Był taki chudziutki, przez co wyglądałem na bardziej męskiego niż on. I pochlebiało mi to, he.
Radość jednak nie trwała długo.
Po któryśtam już spotkaniu, zupełnie sobą zauroczeni, Luhan zaroponował chodzenie ze sobą(Nie, nie po bułki). Poważny związek. I oczywiście się zgodziłem. Byłem tak zauroczony, że nie wiedziałem co robię. A takie decyzje podjęte na szybko, źle wychodzą.
Po trzech tygodniach zaczęło się wszystko walić, aż wszystko się skończyło. Luhan mnie zostawił.
Znowu ktoś mnie zostawił. Kolejny raz ktoś wykorzystał mnie, zgniótł i wyrzucił do śmietnika-jak śmiecia.

*Le Luhan*

Znowu wywinąłem się od spotkania z Sehunem. A wszystko przez osobę, która niedawno tak namieszała mi w życiu.
W końcu przestaniesz o niej myśleć...
Ale nie zapomnisz o niej. Nigdy.
On tak mi zawrócił w głowie...A mianowicie tym chłopakiem był Xiumin, mój były, który teraz wrócił. Nie umiałem go odrzucić, pewnie dlatego, że nadal coś do niego czułem. I jednocześnie wiedziałem jak bardzo niedługo zranię Sehuna. Czułem coś do niego, ale nie było to tak silne jak uczucie do Xiumina. Zachowywałem się samolubnie, ale miłość do byłego zwyciężyła. Dziś się z nim spotykałem.
Był tak samo przystojny jak wcześniej-a nawet jeszcze bardziej! Jeszcze większą przyjemność sprawiało mi, wyłapywanie zazdrosnych spojrzeń dziewczyn, gdy spacerowaliśmy po parku. W końcu, po paru minutach chodzenia, usiedliśmy na ławce z której był widok na jezioro. Było w nim dużo rzęsy. Na środku była mała wysepka, na której zbierały się wszystkie kaczki i mewy. Szlag mnie trafiał, gdy słyszałem te pokrzykiwania mew. Brzmiało to tak jakby zrobiły konkurs na kto, najgłośniej i najbrzydziej się wydrze. Jednak zbytnio nie przeszkadzała naszej rozmowie.
Xiumin zaczął mi opowiadać o tym czemu mnie opuścił.
-Tata wymyślił, że wyprowadzimy się do Ameryki. Kazał mi opuścić wszystkich moich bliskich i wyjechaliśmy nawet bez słowa...Ale nie poszczęściło nam się tam i wróciliśmy. Chciałem cię przeprosić.Bardzo za tobą tęskniłem.
   Nie miałem serca, żeby mu nie wybaczyć. Padliśmy sobie w ramiona jeszcze tego samego dnia. No i doszło do złączenia nieba z ziemią(jeśli wiecie o co chodzi). Było wspaniale, czułem jakby to był nasz pierwszy raz...

39. Znamy się od zawsze (WonYe)

(A/N) No więc...Długo mnie tu nie było, no ale to był ostatni tydzień na poprawy w szkole. Teraz będę miała więcej czasu. Dziękuję za ostatnie komentarze, na które nie odpowiedziałam. Bardzo się cieszę, że ktoś to czyta, a co dopiero komentuję.

Znamy się od zawsze...

*Le Yesung*

Nie lubię poniedziałków... Wtedy najczęściej spotykają mnie jakieś nieszczęścia.
Szedłem do pracy, do mojego biura. Zapowiadał się ciężki dzień.
Usłyszałem dzwonek mojego telefonu-dzwonił Ryeowook, mój szef.
Zaakceptowałem połączenie i już chciałem coś powiedzieć, ale ktoś krzyknął 'uwaga' i mnie zatrzymał. Spojrzałem przed siebie i dotarło do mnie co się stało. Prawie weszłem na jezdnię, na czerwonym świetle. Serce zaczęło bić mi jak oszalałe. Dlatego nie lubię poniedziałków.
Spojrzałem na mojego wybawcę.
Ujrzałem jego brązowe, dobrze ułożone włosy i ciemne, tajemnicze oczy. Czy to mógł być...
Mężczyzna, który zawsze ratował mój tyłek? Mężczyzna, który był moim cieniem, chociaż i tak go nie zauważałem? Nie zdążyłem go o to zapytać.
Gdy nasze spojrzenia się skrzyżowały, on uciekł. Ehh... A tak chciałem go poznać, dziś byłem tak blisko.
Oddzwoniłem do Ryeowooka.
-No co chciałeś?
-Szybciej ruszaj tą dupę! Gdzie jesteś, spóźniłeś się 10 minut! A dziś musisz zostać jeszcze dłużej!
-Prawie mnie samochód przejechał, ale jest w porządku. Już idę-odparłem.
Tak koreańczycy są pracowici...ale nie ja. Przez ciągłą pracę nie miałem nawet czasu żeby się rozerwać, odpocząć czy nawet oglądnąć dramę.
Moje dni toczyły się tak samo. Praca, jedzenie, spanie, praca, jedzenie, spanie, praca, jedzenie, spanie, pójście do sklepu...Nie zapominajmy o dojazdach do pracy. Ciągłe harowanie i dzień, no może czasami dwa dni wolnego. Całe życie poświęcałem pracy. W sumie...i tak nie mam nic innego do roboty. Lepsze to niż nic.

-No, Yesung, podpisujemy dziś umowę z jedną firmą.
-Mhm, pamiętam-powiedziałem Ryeowookowi. Był na stanowisku o jeden stopień wyższym od mojego. Byliśmy ze sobą blisko. Oczywiście w pracy był szefem-skurwielem. Pozą biurem był całkiem miły.

Sobota
Dzisiaj znowu zostawałem dłużej, tak jak kazał mi Ryeowook. Jeszcze więcej papierkowej roboty i siedzenia na fotelu. Nie żeby siedzenie na fotelu było złe, ale jeśli cały dzień na nim siedzę, to już tyłek zaczyna mnie boleć. Do tego słyszałem w telewizji, że od siedzenia kształt tyłka zmienia się. Dziwne.
Wyszedłem z biura tak po dwudziestej drugiej. Myślałem, że wyjdę jeszcze później. Normalnie zostawałem do 16-19. Jutro miałem wolne. Nareszcie! Z tego powodu nie musiałem wracać do domu wcześnie. Znaczy...Nie wiem czy dwudziesta druga to wcześnie. No, ale wiadomo o co mi chodzi.
Poszedłem do jakiegoś klubu nocnego. Zamówiłem drinka i zapaliłem fajkę. Dym podrażniał moje gardło. Miałem z tym skończyć, ale z uzależnieniem nie jest tak łatwo skończyć. Z czymś z czym jesteś bardzo związany, nie jest tak łatwo opuścić tego. Lub z kimś. No ale ja nie mam tego 'kogoś' kogo nie chciałbym opuścić. Nie zwracałem na nikogo uwagi i nikt nie zwracał uwagi na mnie.
Ja myślałem tylko o jednej osobie.
Ten mężczyzna, który zawsze ratuję mnie z tarapatów.
Czy zakochanie to dobre określenie? Nawet nie widziałem jego twarzy... No tylko raz, dzisiaj. Był bardzo przystojny, ale nie zapamiętałem dokładnie jego twarzy. Widziałem ją zaledwie przez pięć sekund. To za mało żeby zapamiętać jak wyglada czyjaś twarz. A może to ja miałem coraz słabszą pamięć?
Ach, latka lęcą, a ja nadal nie wiem kim on jest.
Ale jaki był sposób, że zjawiał się koło mnie dokładnie wtedy, kiedy miałem kłopoty? Jakaś tajemnicza moc dawała mu znak, a może to on cały dzień mnie śledził? Nie, na pewno nie może mnie śledzić cały dzień. Musi jakoś zarabiać na siebie. A może jest jakimś tajniakiem, który musi mnie chronić? A kto by zawracał sobie mną głowę, żeby mnie chronić. Rodzice? Nie, na pewno nie...
To absurd.
Hmm, może zbadamy tą jego moc?
Chlałem jak szalony, gdy byłem już pijany, wyszedłem z klubu i zacząłem się drzeć jak głupi. Zaczepiałem przypadkowych ludzi(było ich trochę mało) i skakałem po ławkach, murkach, po czym się dało. Właściwie nie wiem dokąd szedłem. Ten tajniak mógł być wszędzie. Byłem zdesperowany.
Po kilkunastu minutach moje powieki zaczęły być niewyobrażalnie ciężkie. Nie zdziwiłem się. Dwanaście godzin pracy, a po alkoholu zawsze zasypiałem i budziłem się trzeźwy.
Wskoczyłem i nieelegancko położyłem się na jakiejś ławce w parku. Głupek ze mnie-ktoś mógł mnie okraść. Ale w końcu byłem pijany.

Kiedy się obudziłem, moje oczy przypominały spodki. Byłem we własnym łóżku! Boże! Czy ja...się teleportowałem?
Nie to nie dzieję się naprawdę, pewnie to jeszcze sen.
Uszczypnęłem się. Nie, to nie sen.
To skąd się tu wziąłem?! Czy to...on. Ten, którego nie znam imienia? Na pewno, bo kto inny? Tylko czemu się nie pokazał wcześniej? Jak ja bardzo chciałbym go poznać...

-Yesung, znowu się spóźniłeś!-Ryeowook ryknął na mnie w poniedziałek.
-Mhm, przepraszam.-Ukłoniłem się i poszedłem do mojego biura.
-Sungmin-zagadałem do mojego współpracownika-czy można się w kimś zakochać, jeśli nie wie się jak on wygląda?
-A z charakteru go lubisz?
-Em..no..Nieważne.
Ja nawet nie wiedziałem jaki on ma charakter!

Znowu zostałem dłużej, tym razem do 20, a Sungmin został jeszcze dłużej. Trochę spieszyłem się do domu. Byłem głodny i ogólnie zmęczony.
Koło skrzyżowania usłyszałem dzwonek mojego telefonu. Sięgnąłem do kieszeni i zaakceptowałem połączenie.
-Yesung? Zapomniałeś...
Nie usłyszałem co powiedział dalej, bo ogłuszył go głośny huk. Schowałem aparat do kieszeni i zobaczyłem co się dzieję. To ja...
Spowodowałem wypadek samochodowy!
Znowu wyszedłem na ulicę na czerwonym świetle! Ale teraz jest gorzej.
Ktoś leży na ulicy...Musi jeszcze żyć...
Podbiegłem do niego i wtedy zobaczyłem go. Był bardziej przystojny niż zapamiętałem. Nawet teraz...gdy krwawi.
Sprawdziłem puls-na szczęście żył. Zadzwoniłem po karetkę, a ona, po chwili przyjechała.

Dziś mijają trzy lata od tego zdarzenia. Nadal siedzę przy tym szpitalnym łóżku i modlę się o to, żeby wreszcie się obudził. Codziennie przychodzę do niego i rozmawiam z nim. Oczywiście, nie odpowiada mi, ale mam skrytą nadzieję, że trochę słyszy.
Choi Siwon-tak się nazywa. Znałem go od zawsze, był zawsze przy mnie, ale mimo tego i tak nie wiedziałem jak wygląda i jaki ma charakter. Teraz mogłem na niego patrzeć, ile zachciałem. Trzy lata.
Lekarz znowu przychodzi i pyta czy mogą go odepnąć, żeby już zawsze spał. Który to już raz? Ja...chyba muszę już zrezygnować.... Powiedziałem lekarzowi, że muszę z nim porozmawiać ostatni raz. Zostawił nas samych.
Podeszłem do Siwona i objąłem go czule, tak jak nigdy. Pogładziłem jego skórę, włosy i pierwszy, i ostatni raz musnąłem jego usta.
Moje serce pękało na drobne kawałeczki. Nie wiem co teraz zrobię. Nie mogłem się z nim rozstać, patrzyłem na niego tak jeszcze parę minut.
Gdy wychodziłem, usłyszałem cichy jęk. Nie mogę uwierzyć.
Obejrzałem się i zobaczyłem jak otwiera oczy... Nareszcie mogłem je zobaczyć, codziennie widziałem tylko jego powieki.
Wysilił się na słaby lecz piękny uśmiech.
Stałem się wtedy najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.

Gdy opuścił szpital, zamieszkaliśmy razem. Znalazłem też inną pracę, zarabiałem tyle samo i mniej pracowałem. Miałem wtedy więcej czasu dla Siwona.

38. Poszukiwania R9

                  *Luhan*

-Kiedy ona wróci?!Jest już po dwudziestej drugiej!-mówił zdenerwowany Kris.
-Gdybyś go nie zapraszał to nic takiego by nie zaszło!-odpowiedział mu Tao.
-To może pójdziemy jej poszukać?-zaproponował Kyungsoo.
-Hm..no dobra to chodź-powiedział do niego Kris.
-Mogę też iść?-zapytałem.
-Mhm.

-To ja pójdę z Kyungsoo w stronę parku a ty, Luhan, w stronę sklepów ok?-Kris nas rodzielił.
-Ok!-zgodziłem się.
-Jesteśmy w kontakcie!-rzucił gdy odchodzili.
  Chodziłem i chodziłem, ale nigdzie nie było __. Skoro Kris do mnie nie dzwonił to chyba jej nie znaleźli? Zacząłem się jeszcze bardziej o nią martwić.
A co jeśli ją ktoś zgwałci? Lub zamorduję! Ile psychopatów może się teraz kręcić!
Niedaleko był most, ujrzałem tam kogoś. Był za dakeko więc nie mogłem go rozpoznać. Podszedłem bliżej.
Na poręczy siedział chłopak ubrany na czarno z rudymi włosami. Spoglądał na dół. Chyba nie zamierzał...?
-Hej! Co ty wyrabiasz?!-krzyknąłem do niego.
-A jak myślisz?! Nie mam już po co żyć!
-Porozmawiajmy!
-Nie!-nie dawał mi szansy, ale nie mogłem mu pozwolić na to.
Zauważyłem jak przygotowuję się do skoku. Podbiegłem szybko do niego. Nie trzymał się już poręczy.
Złapałem go pod pachami.
Zorientowałem się, że go trzymam i ratuję przez spadnięciem. Zebrałem w sobie wszystkie siły. Był strasznie lekki. Podciągnąłem go przy czym się wywróciłem. Oboje upadliśmy na ziemi.
-J-ja..dziękuję że mnie powstrzymałeś.-wyszeptał kierując spojrzenie w moją twarz.
-Musiałem to zrobić.
Spojrzałem mu prosto w oczy. Nadal leciały z nich łzy. Wyciągnąłem dłoń by je zetrzeć.
Poczułem, że musze go chronić i pomóc mu z problemami. Być jego podporą.
-Jak się nazywasz?-zapytał cicho.
-Luhan, a ty?
-Mów mi Xiumin.
Podniosłem się do siadu i podałem mu dłoń by też to zrobił. Uśmiechnęłem się przy tym.
-Odprowadzić cię?-zapytałem.
-Tak-pokiwał głową.
Szliśmy razem w ciemności. Jego okolica nie wyglądała ciekawie.
-To tutaj.. Dziękuję za wszystko..-powiedział cichym głosem.
-..Mogę kiedyś przyjść...?-zapytałem niepewny.
-Jasne, będę czekał-kąciki jego ust lekko się podniosły.
Na pożegnanie przytuliłem go mocno i wyszeptałem
-Proszę, nie rób tego..pamiętaj...

Zadzwonił mój telefon. Wyjąłem go z kieszeni.
-Luhan? Chodź do domu, __ już wróciła!-usłyszałem głos Tao.
-Już idę!-powiedziałem po czym się rozłączyłem. Kamień spadł mi z serca. Nic się jej nie stało. A wszystko przez tego faceta co traktuję wszystkie kobiety jak dziwki. Wszystkie bez wyjątku.
   Nie mogłem przestać myśleć o Xiuminie. O jego oczach które mnie obserwowały. O jego cichym szepcie.
Chciałem mu pomóc i sprawić by się uśmiechał...

37. EXO Chat 4,5,6

NICKI

Ostatni rozdział

Ilość rozdziałów: Ok. 29
Autor: lycheeroses

The 세훈:
ㅅ-S
ㅔ-E
ㅎ-H
ㅜ-U
ㄴ-N

Chat 4: Niesamowita historia Chanyeola (Chanyeol & Kris ft. Suho)

→ Kris.Duizhang zalogował się.

Chanster-yeol rozpoczął rozmowę z Kris.Duizhang.

Chanster-yeol: Ayo Waddup Kriiisssssssss!! Hyung Mam niesamowitą historię do opowiedzenia!

Kris.Duizhang opuścił rozmowę.
→ Kris.Duizhang wylogował się.

Chanster-Yeol {wiadomość offline}: D:

→ Chanster-yeol wylogował się.

→ Kris.Duizhang zalogował się.

Kris.Duizhang rozpoczął rozmowę z Suhoooo.

Kris.Duizhang: Suho

Suhoooo: Hyunggggg! ; ~;

Kris.Duizhang: Um..

Suhoooo: Ups, przepraszam.Rozmawiałem z kimś innym. Co się dzieje?

Kris.Duizhang: ...Uspokój swoje dzieci, zwłaszcza Chanyeola.

Suhoooo: Dlaczego?

Kris.Duizhang: Co to znaczy "dlaczego"? Spójrz na niego, on zawsze zaczepia mnie i wszystkich innych irytuje w internecie. Nie macie jakichś planów?

Suhoooo: No cóż, może to dlatego, że cię kocha Dlatego właśnie o to chodzi

Kris.Duizhang: ... wtf suho

Suhoooo: Przykro mi, że czujesz się tak prze mnie Hyung ;~;

Kris.Duizhang: Czekaj nie jesteś suho ...

Suhoooo: Hyung Przysięgam, że nie jestem denerwujący! Dlaczego mówisz z Suho-Hyungiem o tym, ale nie ze mną?

Kris.Duizhang opuścił rozmowę.
→ Kris.Duizhang wylogował się..

Chat 5: Dylemat D.O. (EXO-K)

→ Suhoooo zalogował się.

→ I AM KAI zalogował się.

Angel D.O. rozpoczął konwersację z Suhoooo, I AM KAI, The 세훈, Chanster-yeol i SunGun-Baekhyun

Angel D.O.: Ok ludzie, mam dylemat.

Suhoooo: Dlaczego nie możemy porozmawiać twarzą w twarz o tym?

Chanster-yeol: Chyba nie tylko ja jestem  SPOŁECZNIE dziwny.

SunGun-Baekhyun: To jest żenujące. Grono młodych mężczyzn pisze na czacie, gdy my wszyscy siedzimy w tym samym domu = _ =

I AM KAI: Witam wszystkich!ヽ (^ o ^) 丿

Angel D.O.: Gdzie jest Sehun?

Suhoooo: Sehun, jesteś tam?

SunGun-Baekhyun: Omg dziadku jestem zdezorientowany.

Chanster-Yeol: LOL "dziadku"

I AM KAI: LOL Chanyeol Hyung Słyszę twój śmiech stąd

The 세훈: Przepraszam wszystkich. Jestem tutaj

Angel D.O.: Gdzie byłeś maknae?

The 세훈: Rozmawiałem przez telefon...

Angel D.O.: Z kim?

Suhoooo: D.O. brzmisz jak jego matka

Chanster-yeol: Jego imię zaczyna się na 'L'

SunGun-Baekhyun: Luhannnnn

Suhoooo: LUHAN

I AM KAI: Sehun ty nigdy do mnie nie dzwonisz...

The 세훈: Kai-Hyung Widzę Cię każdego dnia, o co ci chodzi

I AM KAI : :(

Angel DO: W każdym razie, mój dylemat... Co jemy na obiad?

Suhoooo: Jesteśmy tu tylko żeby porozmawiać o obiedzie?

Angel D.O.: Tak

Chanster-yeol: LOL jesteśmy poważnie antyspołeczni

SunGun-Baekhyun: Curry

I AM KAI: Smażony ryż

The 세훈: smażony kucrak

Suhoooo: Ramen

The 세훈: Przepraszam literówka chciałem kurczaka

Chanster-yeol: Samgyupsal

Suhoooo: Nie jesteśmy na tyle bogaci Chanyeol = _ =

SunGun-Baekhyun: Pizza! Hamburgery!

The 세훈: Bubble Tea ...

Chanster-yeol: Gulasz Kimchi z BACONNNNNNNNEM! Rozumiecie??? Bacon... BACOONNN LOL

SunGun-Baekhyun: YAH! PARK CHANYEOL! = _ =

I AM KAI: Homary! Ostrygi!

The 세훈: wINO

Suhoooo: ...

The 세훈: * Przepraszam wino

Chanster-yeol: A potem lody na deser!

SunGun-Baekhyun: Nie, patbingsu! Lub naleśniki! Lub gofry!

The 세훈: Bubble Tea ...

I AM KAI: Och otworzyli nowy sklep z lodami po drugiej stronie ulicy od nas!

SunGun-Baekhyun: PATBINGSUUU POSŁUCHAJ MNIE (╯ ° □ °) ╯ (┻ ━ ┻ ┳ ━ ┳ ◡

Suhoooo: ... chopaki powinniśmy się uspokoić ...

Chanster-yeol: Tak! Myślałem, że  powinniśmy spróbować. Mają smak Mochi.

SunGun-Baekhyun: Wtf smak lodów mochi? Co to robi, trzyma się twoich zębów?

I AM KAI: LOL

Chanster-yeol: Kai, dlaczego się śmiejesz z żartu Bacona. To nawet nie jest śmieszne = _ =

SunGun-Baekhyun: Park Chanyeol jeśli nadal chcesz żyć to się zamknij

Chanster-yeol: LOL

I AM KAI: LOL

Suhoooo: ...

The 세훈: Mochi i lody nie powinny być łączone w ten sposób ...

Chanster-yeol: Nigdy nie wiesz, musisz zawsze spróbować maknae.

I AM KAI: Ej chopaki, patrze na menu i mają tam też smak kimchi Loll

Suhoooo: SMAK Kimchi? Co, do cholery? Gdzie jest ta strona?

I AM KAI: www.you-icecream.com szukaj w specjalnych smakach

Chanster-yeol: Ewwwww

Angel D.O.: Więc na obiad ...

SunGun-Baekhyun: Wtf wszystko jest czerwone

Angel D.O.: ... obiad ...

Suhoooo: LOL wygląda jak krew.

Angel D.O. opuścił konwersację.

Chanster-yeol:

SunGun-Baekhyun:

The 세훈:

I AM KAI:

Suhoooo:

Suhoooo zaprosił Angel D.O. do konwersacji.

Angel D.O. odrzucił zaproszenie.

Angel D.O. zmienił swoje imię na Jemy gruz na kolację.

SunGun-Baekhyun:

The 세훈:

I AM KAI:

Chanster-yeol:

Suhoooo: Lol.

Chat 6: Spotkanie Online Krisa (EXO-M)

→ Kris.Duizhang zalogował się.

Kris.Duizhang rozpoczął rozmowę z Luhannie, Baozi, ChenChen, Kungfu Pandaz i LayLikesUnicorns.

Kris.Duizhang: Dobra każdy jest online.

Luhannie: Tak :) Witam wszystkich!

ChenChen: Wow lider faktycznie rozpoczął rozmowę tym razem. Świat się wywrócił

Kungfu Pandaz: Stajemy się jak członkowie EXO-K. Siedzimy w tym samym domu, ale rozmawiamy na czacie online ^ ^

Baozi: To nie jest dobre Tao ...

LayLikesUnicorns: Witam wszystkich ^ ^

Kris.Duizhang:

ChenChen:

Kungfu Pandaz:

Kris.Duizhang:Twój nick jest niepokojący.

LayLikesUnicorns: Co jest nie tak z tym?! Jednorożce są zajebiste

ChenChen: LOL widziałeś kiedyś jednorożca?

LayLikesUnicorns: ...

Baozi: Chopaki jeśli Lay to lubi to jest ok

Luhannie: Zgadzam się z Baozi ^ _ ^

LayLikesUnicorns: Dziękuję Xiumin-Hyung! Ja zawsze kochałem Cię najbardziej; _;

Kris.Duizhang: ... Lay zmień to.

LayLikesUnicorns: ...; ____;

LayLikesUnicorns zmieniła jej nick na KrispyLays.

Kris.Duizhang: ... Dlaczego jesteś dziewczyną?

Baozi: LMAO Lay omg

ChenChen: Chłopaki, wyplułem colę. "Zmieniła jej nick" LMAO ja zawsze myślałem, że Lay potajemnie jest dziewczyną

Luhannie: Lay ...

KrispyLays: Jesteś bardzo stronniczy Duizhang. Przestań czepiać się mnie.

Kris.Duizhang: Dlaczego jestem stronniczy? Co ja zrobiłem?

KrispyLays: Spójrz na nick Tao. To jest  śmieszny nick T_T

Kungfu Pandaz: ;( to było niemiłe

Kris.Duizhang: Spójrz, co zrobiłeś, Tao płacze.

KrispyLays: O mój Boże, czy to jest moja wina??

ChenChen zmienił jego nick na KoreaBoii1234.

Kris.Duizhang: Um Chen

KoreaBoii1234: Myślałem, że "ChenChen 'było całkiem śmieszne więc zmieniłem to. Ten brzmi o wiele bardziej podobnie do mnie.

Baozi: LMAO

Baozi zmienił jego nick na Xiumin-IsTooSexyForHisShirt.

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Ten nick pasuje mi bardziej.

KoreaBoii1234: LMAO

Luhannie zmienił jego nick na Lu-BubbleTea.

Lu-BubbleTea: Jestem teraz chłopakiem bubble boy :3

Kungfu-Pandaz zmienił jego nick na GucciLover2468.

GucciLover2468: Kris? : D

KrispyLays: Kris? : D

KoreaBoii1234: Kris? : D

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Kris? : D

Lu-BubbleTea: Kris? : D

Kris.Duizhang: ... wtf czuje się jakbym rozmawiał z 5 Chanyeolami.

KoreaBoii1234: Brakuje mi tego głupca Co u niego?

Lu-BubbleTea: Powinniśmy spędzać czas, całą 12 kiedyś jeszcze raz: D

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: WE ARE ONE! EXO!

GucciLover2468: WE ARE ONE! WE ARE EXO!

KrispyLays: Poczekajcie, dlaczego jesteśmy jeszcze na czacie?

Kris.Duizhang: Kto jest kim

KrispyLays: LOL zobacz to co się dzieje gdy powiesz mi abym zmienił nick

Kris.Duizhang: Nie powiedziałem reszcie by zmienili swoje nicki wtf co jest z wami

Lu-BubbleTea: Um Tao twój nowy nick to  hasło do internetowego konta bankowego?

GucciLover2468: ...

KoreaBoii1234: LOOOLLLL Tao idioto

Kris.Duizhang: Tao idioto

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Tao idź zmienić hasło do konta. Jest ok, Hyung nie włamie się.

Lu-BubbleTea: Awwwww Baozi jesteś taki słodki: 3

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: Lu-BubbleTea jest również bardzo słodki: 3

KrispyLays: Dlatego właśnie najbardziej cię kocham Xiumin Hyung: 3

Kris.Duizhang zmienił jego nick na Lil_azn_princess_Duizhang.

KrispyLays:

KoreaBoii1234:

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt:

Lu-BubbleTea:

GucciLover2468:

Lil_azn_princess_Duizhang: Co

KoreaBoii1234: OMG znowu wyplułem moją cole. WTF EXO ma 2 dziewczyny?

KrispyLays: A kto powiedział, że mój nick był niepokojący? LMAO

Xiumin-IsTooSexyForHisShirt: dławie się własnym powietrzem LOL

GucciLover2468: ...

Lu-BubbleTea zaprosił The 세훈 do rozmowy.

The 세훈 przyjął zaproszenie.

Lil_azn_princess_Duizhang:

The 세훈:

Lil_azn_princess_Duizhang: Sehun to nie to, co myślisz

Lu-BubbleTea: XD

The 세훈 opuścił rozmowę.

Lil_azn_princess_Duizhang:

36. Listy z Francji R6

Autor:amayl94
Rozdziały:9
Postacie:CL, Dara, Bom, Minzy
Opis: Chaelin nigdy nie planowała zakochać się latem 1982 roku. To stało się tak szybko. Chociaż próbowała uciec od miłości, nie mogła oprzeć się obecności Dary. Jak daleko mogą się posunąć?

(Przepraszam za wszelkie błędy.)

Były trzy dni po nowym roku. Świat wydawał się inny. Było szaro, zimno i cicho. Dara usiadła na kanapie z pustym spojrzeniem, a Chaelin objęła ją ramionami. Nie mogła nic powiedzieć. Wcześnie rano dostali telefon od rodziców Bom.
Bom popełniła samobójstwo.
Ale Dara nie martwiła się, to nie miało nic wspólnego z nią. Bom cierpiała na zaburzenia psychiczne i to dlatego popełniła samobójstwo. Dara nie mogła pomóc, miała poczucie winy, ale nie mogła płakać. Naprawdę nie wiedziała, dlaczego.

To było pod koniec miesiąca, gdy rzeczywistość była dla Dary trudna. Nie było dziewczyny, którą kochała od lat. Dziewczyna, która wiedziała o niej wszystko. Nie będzie więcej kukurydzy latem lub leżenia pod kocami zimną zimową nocą... Dara płakała cicho. Każdego ranka i każdego wieczoru. Chaelin gotowała, sprzątała i śpiewała dla Dary. Miała nadzieję, że ból zniknie, gdy słońce stopi zimowy śnieg.

Zima tym razem była długa. Chaelin myślała, że to dlatego, że ból Dary wolno zanika.
-Jest mi naprawdę dobrze Chae, kocham cię!-Dara zapewniała ją za każdym razem, przed pocałunkiem rano.
Chaelin poświęcała tyle czasu mieszkaniu Dary, że nie wiedziała czy mieszka jeszcze z rodzicami.

Był marzec, gdy zima powoli odchodziła. Chaelin nosiła czerwoną skórzaną kurtkę i miała koński ogon.
-Jestem w domu-powiedziała, gdy weszła do domu.
-Chaelin kochanie, gdzie byłaś cały czas?-Zapytała mama Chaelin.
-Z Darą. Wiesz, jej była przyjaciółka popełniła samobójstwo, więc chciałam być tam dla niej-Tata Chaelin wkroczył.
-Witaj Chae, dawno się nie widzieliśmy. Dobrze, że w końcu tutaj jesteś. Chciałem z tobą porozmawiać o czymś- Chaelin przewróciła oczami.
-Tato, jest w porządku tu gdzie jestem, dziękuję.
-Właściwie to jest coś innego, chciałem porozmawiać z tobą na temat.

-CO!-Krzyknęła Dara.-Nie mogę w to uwierzyć. Jedziesz do Francji?
-Moi rodzice tak planują. Ja zostaję tutaj.
-Dlaczego Chae... Nie podoba im się to miejsce?
-Tata dostał nową pracę, więc musimy sie przenieść. Ale ja tu zostaję. Z tobą.
-Nie zostawiaj mnie nigdy Chae słyszałaś?
Chaelin i Dara przytuliły się. Chociaż Chaelin była pewna, że zamierza tu zostać, jakoś to bolało na samą myśl o przeprowadzce z dala od Dary. Więc przytuliła ją trochę mocniej i trochę dłużej.

-Tato, nigdzie się nie wybieram. Zostaję tu z Darą!
-Albo jedziesz z nami albo nie mam córki!-Tata Chaelin był zły.
-Słuchaj, ostatnio dużo pracowałem, ale to jest to. Przeprowadzamy się latem tego roku.-Mama Chaelin próbowała uspokoić ojca.
-Nie mam zamiaru.-Chaelin powiedziała i zanim się zorientowała jej ojciec uderzył ją bardzo mocno.
Uciekła do Dary.

-Wiesz... Chae... Zwolnili mnie. A ja nie mam pieniędzy-Dara powiedziała jednego dnia.
-Możesz pracować w sklepie muzycznym w dzień i w klubie w nocy. Prawdopodobnie zarobisz sporą ilość pieniędzy-Chaelin odpowiedziała.

-Chae... Czy ty mnie kochasz?
-Czy to w ogóle pytanie?
-Jak długo mnie kochasz?
-Od pierwszego dnia.
-Jak długo będziesz mnie kochać?
-Zawsze i prawdopodobnie dłużej.
-Wtedy Lee Chaelin, ucieknijmy...

35. Listy z Francji R5

Autor:amayl94
Rozdziały:9
Postacie:CL, Dara, Bom, Minzy
Opis: Chaelin nigdy nie planowała zakochać się latem 1982 roku. To stało się tak szybko. Chociaż próbowała uciec od miłości, nie mogła oprzeć się obecności Dary. Jak daleko mogą się posunąć?

(Przepraszam za wszelkie błędy.)

(A/N) Muszę to szybko skończyć żeby mieć spokój i czas na inne opowiadania. Kiedy przetłumaczę to, wezmę się za Białe Kłamstwa.

Chaelin nienawidziła wstawać. Dara zostawiła ją i nie rozmawiała z nią przez miesiąc. Chodziła z nożem w sercu. Miłość nie boli. Co boli to fakt, że nie możesz być z tym kogo kochasz najbardziej. Poranki, dni i noce wydawały się być puste. Podobnie jak Chaelin. Przysięgała, że ​​nigdy więcej nikogo nie pokocha. Chaelin chodziła po cichym porannym deszczu. Słońce ukrywało się gdzieś za ciemnymi chmurami. Zastanawiała się, czy chmury nie czują się tak samo jak ona co noc. Kiedy jej serce stało się tak ciężkie, że nie może zrobić nic tylko pozwolić łzom spadać.. Chaelin była tak zagubiona w myślach, że nie zauważyła tego, że była tęsknota  stoi przed nią.

-Chcesz kawy?-Zapytała Chaelin.
-Musze się napić. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz dobrze spałam.-Dara zaśmiała się lekko. Jej głos brzmiał na zmęczony.
-Co cię tu sprowadza?-Chaelin zapytału podczas przygotowywania porannej kawy.
-Ty.
-Ja? Dlaczego?
-Chae...Kocham cię. Nie mogę bez ciebie żyć. Bom...Ona jest naprawdę denerwująca ostatnio. Bez względu na to, ile czasu spędziłyśmy razem wiem, że to ty...Jesteś tą którą chciałam..
-Co się stało z tobą i Bom?
-Powiem ci później. Jestem taka zmęczona.
Chaelin przytuliła ją mocno. Tęskniła za jej ciepłym uściskiem.

-Dowiedziała się o nas.-Dara rozpoczęła-Czułam się okropnie. Nie ma nic gorszego niż zdradzenie kogoś, rozumiałam ją. Zmusiłam się do przebywania z nią cały miesiąc, ale..nie mogłam. Czułam się tak źle, zostawiając ją dla ciebie Chae. Była wspaniała, a my zawsze miałyśmy siebie przez te lata. Ale w tym miesiącu...Była bardzo zła i czasami biła mnie mocno. Była obraźliwa. Nie mogłam iść dalej. Sprzedajemy mieszkanie. Bom wraca do domu rodziców i znalazłam małe miejsce obok księgarni.. Pójdę do pracy.-Dara westchnęła bardzo głośno.
-Chae to jest takie trudne. To mnie wykańcza.-Chaelin przytulała ją mocno.
-Jestem tutaj, Dara. Wszystko jest teraz w porządku. Jesteśmy razem.

Bycie z Daraą sprawiło, że świat wydawał się tak różny. Wszystkie ciche poranki zastąpiono ptakami śpiewającymi piosenkę o miłości. W nocy już nie czuła się samotna i przygnębiona. Zima nie wydawała się już tak zimna. Gwiazdy świeciły jaśniej gdy Chae liczyła je w nocy.

Był to dzień przed grudniem. Michael Jackson wydał singiel "Thriller". Wszyscy zaczęli naśladować jego styl, ruchy taneczne. To był pracowity miesiąc. Nie, że ten mięsiąc zwykle nie jest pracowity, ale tym razem sklep został wypełniony osobami kupujące Thriller dla dziewczyn, córek i bliskich. Dara zatrzymywała się czasami by im pomóc.
Chaelin pomyślała jak miło jest gdy Dara jest przy niej i jak wszyscy widzą jak bardzo jest zakochana w niej.

Dara zauważyła różnicę pomiędzy Chaelin i CL. Chaelin była słodka, troskliwa, nieśmiała i kobieca. Kochała sprzątać i zniechęcała się, widząc najmniejszy bałagan. CL była ostra, silna. Dara wiedziała jakie są powody, dlaczego zakochała się w niej.

Po raz pierwszy w historii Chaelin nie spędziła Bożego Narodzenia z rodziną. Była beznadziejnie zakochana w Darze i chciała spędzić z nią trochę czasu. Chaelin i Dara spędziły 23 grudnia na dekorowaniu mieszkania Dary. Również ugotowały obiad i upiekły ciasteczka. Spędziły resztę nocy tańcząc do "Hurts So Good" i naśladując prowokacyjne ruchy taneczne. Następnie zasnęły obok siebie. Chaelin miała nadzieję, że zostaną razem na zawsze...